logo

53 dagen

Ohjee, het is al weer zoveel dagen geleden dat ik een blog heb geschreven, inmiddels kreeg ik enkele reacties van lezers die mij erop attendeerde dat ik misschien maar weer eens een update moest gaan plaatsen. En weetje, jullie hebben groot gelijk. Hierbij mijn welgemeende excuses, ik zal voortaan proberen een wekelijkse blog te plaatsen!

Wat mij nu rest is om 53 dagen samen te vatten in een zo’n leuk mogelijk verhaaltje zodat jullie mijn volgende blog ook weer willen lezen! Let’s give it a try! 🙂

In mijn vorige blog vertelde ik dat ik halverwege mijn stage zat en dat het zwaar maar wel erg mooi was. De tweede helft van de stage was misschien nog wel zwaarder, ik had veel moeite met de verschillende werkwijzes van de vroedvrouwen op de dienst en alle verschillende visies over het handelen. Door al deze wijsheden liet ik mij een beetje terug in de hoek duwen en werd ik eigenlijk super onzeker van. En dat was precies waar ik bang voor was dat dat zou gebeuren in het begin van mijn stage.

Zodra ik dit door had werd ik wakker geschud door mijn lieve praktijkbegeleidster die zei dat ik het allemaal echt wel goed kan en vertrouwen in mijzelf moet hebben.

Na een aantal huiltelefoontjes met het thuisfront ( Thanks mam voor het aanhoren van mijn dramaverhalen) besloot ik het roer om te gooien en de vroedvrouwen maar even te laten zien wat ik allemaal al wél kan!

Dit gaf een super resultaat wat er voor heeft gezorgd dat ik de laatste dagen op mijn stage volledige zorgen/gesprekken/anamneses en briefing zelf kon uitvoeren, wat geeft dat een kick om te merken dat je in een stage van 3 weken zoveel kunt leren maar ook een eigen visie kan ontwikkelen over werkwijzes.

In deze stage was ook 1 dag op de verloskamers gepland, zoals ik al zei ik keek hier gigantisch naar uit! De shift begon om 06:45, ik arriveerde om 06:35 omdat ik bang was te verdwalen in dat gigantische ziekenhuis. Dit gebeurde niet waardoor ik vroeg op de afdeling was. Dit maal een geluk want ik moest mijn spullen in een hoek neergooien en meteen een verloskamer binnen rennen.

07:00u bevalling 1 is een feit , een gezonde meid genaamd Doris.

07:37u bevalling 2 is een feit, een gezonde meid genaamd Lorre.

08:14u bevalling 3 is een feit, een gezonde meid die nog naamloos was. De nieuwe ouders vroegen of ik anders geen passende naam voor ze had… (?)!(Hoe kan je dat na 9 maanden nog niet weten vroeg ik me af)

09:30u bevalling 4 is een feit, een sectio, een gezonde jongen genaamd Salim.

12:00u bevalling 5 is een feit, een sectio, een gezonde meid genaamd Aline.

13:03u bevalling 6 is een feit, een gezonde meid genaamd Victoria.

13:23u bevalling 7 is een feit, een gezonde jongen genaamd Louis.

14:00u bevalling 8 is een feit, een sectio, een gezonde meid genaamd Emma.

WOOOOOOOOOH, aan de lopende band! Gaat dit er altijd zo aan toe? 3x puffen en het kind floept eruit. Op school leren we toch echt wel dat het allemaal wat moeilijker zou zijn. Nou zo zag het er niet uit die dag. De vroedvrouwen vertelde mij dan ook lachend dat dit wel zeer extreem was en dat bevallen normaal gezien niet zo gemakkelijk gaat. Het zal wel een speciale dag geweest zijn.
Maar wauw, wat is het een mooi iets. Zoals wellicht veel van jullie weten ben ik niet snel stil te krijgen maar dit, sprakeloos. Ik zou het ook heel graag willen beschrijven maar het valt eigenlijk niet te beschrijven.
Nu kom ik er achter dat ik net zo klink als al die andere mensen die de zwangerschap en dé bevalling doen klinken als iets magisch en wonderlijks. Stiekem moet ik toegeven dat dat het ook eigenlijk wel is.

Tijdens de bevallingen heb ik mogen assisteren, doekjes aangeven, luisteren naar de harttonen van het kindje, de mama en papa steunen en niet te vergeten een foto maken van de ouders die voor het eerst hun kindje bewonderen. Dat was voor nu wel weer genoeg zoetsappig gedoe 🙂
De stage heb ik met een ruim voldoende kunnen afronden wat er voor zorgt dat ik in het tweede leerjaar wederom op stage mag. Fijn vooruitzicht!

Nadat de stage erop zat is voor mij de schoolvakantie officieel begonnen, helaas een aantal herexamens in augustus maar goed dat is niet het einde van de wereld.
Inmiddels heb ik ook al een aantal keer op de huisartsenwachtpost gewerkt, super gezellig team ondanks dat de mensen ziekig/niet lekker zijn vind ik het patiëntencontact ook best leuk en ben ik hartstikke blij dat ik een bijbaantje heb waarin ik ook wat medisch bezig kan zijn! Volgens mij had ik het niet beter kunnen treffen.

Vooraf had ik gedacht dat ik wel moeite zou hebben met het wakker blijven in de nacht, maar vreemd genoeg heb ik hier geen enkele moeite mee en kan ik overdag prima slapen! Goede combinatie denk ik!

Verder heb ik de afgelopen week genoten van het vakantie leven. Op zondag is mijn moeder een dagje naar Antwerpen gekomen. Lekker rond geslenterd door de stad, een botanische tuin bezocht, een ketting gekocht op een vintage markt en natuurlijk een biertje mee gepakt op een terrasje in de zon! Heel fijn om zo’n dagje samen eens wat tijd door te brengen zonder verplichtingen of regel dingen. Normaal als mijn ouders in Antwerpen zijn heb ik wel klusjes in huis of is er een Ikea bezoekje nodig maar dat was dit keer niet het geval, best leuk voor de verandering.

Mijn broertje is geselecteerd om mee te doen aan het Wereld Kampioenschap BMX in Zolder ook in België. Om ook een een idee te krijgen van dit gigantische circus ben ik met mijn moeder vanuit Antwerpen terug mee gereden naar Zolder waar mijn ouders en broertje een week aan het kamperen zijn. Onwijs leuk om te zien dat van over de hele wereld mensen samen komen om een rondje over een parcours te rijden.
Vandaag had mijn broertje zijn wedstrijd, waar ik helaas niet bij ben geweest maar hij heeft het ontzettend goed gedaan namelijk 5e geworden in zijn klasse! Super trots ben ik op hem!

Gisteren en vandaag had ik een lieve vriendin op bezoek, we zijn naar Kinepolis geweest. Voor de niet-Belgen, dat is de grootste bioscoop van de Benelux met zo’n 25?zalen, halve lounge banken als stoelen. En er is zelfs een upgrade mogelijk, waar wij gisteren dan ook gretig gebruik van hebben gemaakt. Namelijk nog luxere halve lounge bank stoelen met een eigen tafeltje, kapstok, tassenhouder en opbergruimte, hoe leuk is dat. Dat dachten wij ook, in onze luxe setting hebben wij 2 uur lang naar 5 half naakte strippers gekeken in Magic Mike XXL. Ga hier niet heen voor een goed verhaal maar voor mooie mannen in leuke pakjes met dansmoves zeker wel! Wij hebben ons prima vermaakt 😉Heerlijk weertje tijdens het winkelen.

Vandaag nog wat gewinkeld op de Meir, een wafel en een Belgisch honing biertje genuttigd. Zoals ik al zei, het vakantieleven! Heerlijk.

Nu is ook het aftellen begonnen, volgende week donderdag stap ik op het vliegtuig naar Pisa om heerlijk 2 weken in Toscane met mijn familie door te brengen, wat een fantastisch vooruit zicht! Kan niet wachten.

Dit was een ‘korte’ samenvatting van de afgelopen 53 dagen, ik zal het aantal dagen voor de volgende blog proberen te verminderen!

Bedankt voor het lezen en hopelijk tot de volgende blog.

Veel liefs,

Kelly

Leave a comment