logo

Een ritje met N.S.

Daar gaan we weer, in de trein op naar Delft. Eindelijk de tijd om weer een blog te schrijven want de vorige was al weer de nodige tijd geleden.

Eigenlijk schrijf ik nooit een blog in de trein, vraag me nu eigenlijk af waarom ik dat nog nooit gedaan heb. Twee uur de tijd om mijn laatste avonturen op te schrijven en er zeer intelligent uit te zien i.p.v. hersenloze spelletjes te spelen op mijn telefoon.

Over de trein gesproken, er werd zojuist een hele spannende boodschap omgeroepen namelijk dat de trein nog niet kan vertrekken door een niet meewerkende passagier, er springen direct allemaal spectaculaire film scenes door mijn hoofd en het dag dromen is al weer gestart. Dan word ik vriendelijk uit mijn film scene gewekt door een mevrouw die naast mij wilt zitten, de trein stroomt vol met allemaal studenten die op vrijdag middag terug naar Nederland gaan. Normaal ga ik nooit op een vrijdag middag terug naar Nederland, of überhaupt voor een weekendje even terug. Maar dit weekend is dus een uitzondering.

Morgen vier ik met mijn familie de verjaardag van mijn lieve oma, het is weliswaar maar een uurtje omdat zij daarna haar energie wel weer heeft verbruikt en de dementie misschien nog meer de overhand neemt maar toch het is wel de verjaardag van mijn lieve oma’tje en wie weet hoeveel ze er nog mag vieren.

Ondertussen zie ik op het perron een aantal zeer brede politie agenten met honden voorbij rennen en er word nog eens omgeroepen dat het vertrekken nog even op zich moet laten wachten. Sensatie sensatie!

Ondertussen hoor ik in de trein allemaal verhalen, over een relatie die is beëindigd, de laatste vakantie plannen en studieverhalen. Dat vind ik altijd het grappige aan openbare ruimtes zoals de trein, er komen zoveel verschillende mensen met allemaal verhalen voorbij. Misschien moet ik eens op gaan schrijven wat ik allemaal voorbij hoor komen in de trein. Heb de laatste tijd genoeg gereisd dus zouden genoeg verhalen moeten opleveren.

Over het reizen gesproken, na wel 3 hele weken school vond ik het weer tijd voor een kleine trip naar Londen samen met Laura. Londen heb ik al wel een paar keer gezien inmiddels maar elke keer voelt die stad als thuis komen. De vriendelijke mensen, de fantastische taal en de artistieke omgeving.

Deze trip hebben we wat minder de toerist uitgehangen en wat meer gezocht naar de locals, we verbleven in een wijk genaamd Shoreditch. Een wijk in opkomst waarvan ik denk dat als je er over 5 jaar heen gaat je echt een super toffe wijk aantreft. Nu was het ook al wel leuk om te zijn maar iets minder spectaculair als van te voren bedacht. Van de bloemenmarkt tot de foodmarket we hebben het allemaal gezien en zo uit eindelijk toch nog een heel groot en soms ook nieuwe stukken van Londen ontdekt. Ook iets wat ik specifiek wil benoemen, als super grote Harry Potter fan ben ik EINDELIJK naar perron 9 ¾ geweest. Dat was dan wel lekker toeristisch maar he, dat zijn we ook daar. Verder zijn we op onze laatste avond ook naar de première van James Bond  geweest. Spectre. Super vette film en heel leuk om mee te maken zo’n première in Londen. Mannen allemaal in pak, luid applaus na een goede scene in de film en natuurlijk de bioscoop op Leicester square. Leuk Leuk! Het was een toffe trip en hoop dat ik er snel weer naar toe kan!

Afgelopen weekend was ik als verrassing voor Femke naar zeeland gegaan die daar met haar familie een weekendje zou doorbrengen bij Landal. Haar vader en vrouw heb ik 4 jaar geleden in Oostenrijk ontmoet en zij hadden dit georganiseerd, super leuk dat ik er bij mocht zijn. Het was erg gezellig, van gourmetten tot super fanatiek het spel 30 seconds spelen en in het zwembad dobberen. Er zijn vervelendere weekenden!

Maar na alle leuke reisjes en logeerpartijtjes in delft was het ook weer tijd om terug te keren naar het serieuze leven want dat zou je bijna vergeten. De examens komen er weer aan, dus tijd voor uren blokken, frustraties en OHja momentjes.

Gisteren heb ik het eerste examen gehad dat ging over alle afwijkingen die kunnen voorkomen bij de pasgeborene of neonaat genoemd in vaktaal 😉 Dit varieerde van hartafwijkingen tot allerlei syndromen die kunnen voorkomen, opnames op neonatologie en vervoer van premature kindjes. Een behoorlijk serieus onderwerp en hierbij besefte ik nog meer dat het niet alleen maar gaat om het halen van goede cijfers. Op stage wordt straks van ons verwacht dat we deze theorie kunnen toepassen en kenmerken van ziektebeelden kunnen herkennen bij baby’s. Soms gaat het dan om leven en dood, stiekem vind ik dit ook best eng. De opleiding gaat zo super snel, soms kan ik het niet helemaal vatten wat we in een relatief korte tijd allemaal al geleerd hebben. Ik wilde altijd een moeilijkere opleiding, nou ik heb mijn zin gekregen! Blokken voor het leven hihi.

Volgende week donderdag staat het  tweede en laatste examen op de planning, deze gaat over de verwikkelingen tijdens de baring.  Onderwerpen zoals anesthesie, pijnbeleving, gynaecologie en manieren van baring komen hier aanbod. Super uitgebreid dus weer wederom en ben dan ook zeer blij dat ik hier nog een week de tijd voor heb want dat ga ik hard nodig hebben maar oooh het is echt heel leuk en boeiend allemaal!

Inmiddels zijn we met de trein al wel even op weg, de niet mee werkende passagier hebben ze er blijkbaar uitwerken maar nu staan we al weer 10 minuten stil voor een rood stoplicht. Best leuk hoor reizen met de N.S., het gaat nooit volgens hun planning!

Volgende stop is Roosendaal, Dordrecht,  Rotterdam en uiteindelijk  Delft waar ik het komende weekend mijn ouders en broertje weer eens even ga vervelen.

Tot zover deze blog, see ya next time! 🙂

Leave a comment