logo

Keuzes

Dit is waarschijnlijk de moeilijkste blog die ik tot nu toe geschreven heb. Het idee is vanaf het begin geweest dat jullie mij konden volgen op mijn pad naar het worden van een verloskundige. Ik kan je vertellen, dat gaat niet meer gebeuren.

Ik heb besloten om alles gigantisch om te gaan gooien. Niemand had dit waarschijnlijk zien aankomen, ik zelf eigenlijk ook niet. Ik zal daarom ook bij het begin beginnen.

Studie keuzes zijn voor mij maar voor denk ik iedereen super lastig, we moeten vroeg bepalen welke kant we op willen en worden redelijk specifiek opgeleid. Ik heb altijd een tweestrijd gehad, de wil om iets creatiefs te doen en om in de gezondheidszorg te werken. Nu ben ik hier altijd redelijk nuchter in geweest: in de gezondheidszorg heb je simpelweg baangarantie, iets wat niet onbelangrijk is. Die creatieve kant liet ik gewoon los tijdens het muziek spelen, tekenen of wat dan ook. Komt helemaal goed dacht ik.

De laboratoriumschool vond ik wel leuk maar het was niet mijn passie, hoe boeiend ik het ook vond. Tot op de dag van vandaag ben ik enorm blij dat ik dat diploma wel heb behaald en kijk ik met plezier op mijn stage terug en soms mis ik het lab.
Met 100% overtuiging ging ik verloskunde doen, dit was helemaal mijn ding!
Het eerste jaar was ook heel leuk, interessant en uitdagend. Het tweede jaar was nog steeds heel boeiend maar raakte mijzelf een beetje kwijt. Ik ging wat vaker zeggen dat ik echt verloskundige wilde worden in de hoop mezelf wat meer te motiveren en laten geloven dat dit het echt is voor mij. Hoe verder het jaar kwam hoe meer ik nu besef dat ik het eigenlijk al heel lang niet meer naar mijn zin had.

Studieresultaten werden steeds minder en snapte absoluut niet waarom, gaf het de schuld aan de overlijdens die plaats hebben gevonden tijdens dit studiejaar, geen concentratie ect ect. Het zou wel goed komen, volgend schooljaar met een nieuwe start beginnen want in de herexamens ging ik gewoon een hoop halen.
Maar toen kreeg ik de resultaten van de herexamens, wederom een drama qua resultaten. Van het een op het andere moment was ik er ineens zo gigantisch klaar mee. Alles viel voor mijn gevoel op de juiste plek. Verloskunde is het eigenlijk helemaal niet voor mij! Ik word hier niet gelukkig van integendeel zelfs.
Het lijkt me een prachtig vak maar ik ben daar niet de juiste persoon meer voor. Ik snap dat deze gigantische omslag absoluut niet te volgen is maar het was gewoon teveel voor mij.  Gelukkig waren er open dagen van hogescholen, hier ben ik naar toe gegaan met het idee ” je gaat toch niets leukers vinden als verloskunde en dan besluit je gewoon verder te gaan met de studie.”

Niets is minder waar, ik liep tegen het standje van journalistiek aan. En hier viel alles volledig op zijn plek. Mijn karakter sluit perfect aan bij alle vereisten, mijn passie voor het schrijven wat ik al vanaf een klein meisje doe, mijn interesse naar actualiteit, de drang naar informatie en dingen willen uitzoeken, het ontbreken van schaamte om op vreemde mensen af te stappen, de drang om internationaal te willen werken, nieuwe talen te leren en een praktijkgerichte studie. Kortom, op slag verliefd.
Nu ken ik mijzelf langer als vandaag en weet ik dat ik soms van die opvliegingen kan hebben, dan ben ik ineens enorm enthousiast over iets en besluit ik ineens iets anders te gaan doen. Ik besloot dan ook om verloskunde niet gelijk stop te zetten maar er nog eens rustig over na te denken. Een gesprek aan gevraagd met het opleidingshoofd om alles nog eens goed door te praten zodat ik niet in een ” het gras is groener aan de andere kant ”-situatie terecht kom.
Inmiddels een kleine week / open dag / gesprek met ouders – studiegenoten – opleidingshoofd – familie later moest ik de knoop gaan doorhakken. En ik heb er voor gekozen om te stoppen met verloskunde.

Een enorme opluchting, ik kan weer lachen, voel alsof er 100kg van mijn schouders is afgehaald en voel me zo weer mezelf.
Maar ook een angst en een gevoel van falen steekt de kop op, opgeven is voor mij nooit een optie en nu gooi ik zomaar de handdoek in de ring voor verloskunde. Wie zegt dat journalistiek het wel is voor mij?
Ik heb besloten deze vragen lekker te laten voor wat het is, ik volg mijn gevoel en het gene waar ik mij zo enorm opgelucht van voel. Verloskunde was gewoon niet de studie voor mij en daarmee klaar. De opgedane kennis zal ik koesteren en met dieprespect voor mijn (ex) mede-studenten die de strijd wel verder aangaan!

Dames en heren, ik ga journalistiek studeren en wil jullie meenemen in het leven van een Nederlandse studente journalistiek in Antwerpen!

Donderdag 22 september is de introductiedag en maandag 26 september starten de lessen, super spannend en kijk er logischerwijs enorm naar uit!
Oh, ik blijf overigens gewoon in Antwerpen wonen. De studie is op nog geen 5 minuten van mijn huis gevestigd dus hoef godzijdank niet weeeer te verhuizen.

Dit was het voor nu. Doe wat je gelukkig maakt, je hebt maar 1 kans!
Heel veel liefs

img_3644
Cheers to that!

Leave a comment