logo

Vluchtelingen

Het was tot kort geleden een ver van mijn bed show. De media beelden hebben mij vaak ontroerd en machteloos laten voelen maar ook laten twijfelen. Met al het goed in me wil ik geloven dat het allemaal goede mensen zijn die opzoek zijn naar een veilige plek voor hun gezin en niks te maken hebben met de IS of andere terreurorganisaties.

Uiteraard weet ik beter en zal er van deze situatie misbruik gemaakt worden om Europa binnen te komen. Zoals wellicht bekend is werk ik in de weekenden op de huisartsenpost, vanavond eerder inmiddels al ochtend  is daar geen uitzondering op.

Wat dit keer wel anders was als normaal waren de bezoekers, ineens stond er politie aan de bali met een gezin gevlucht uit Irak. Zij hadden deze mensen op straat gevonden en mee naar het bureau genomen om eens te bekijken want hun situatie is.

Amper engels sprekend hebben zij kunnen achterhalen wat hun verhaal is. Het jonge gezin met twee kindjes van onder de 4 jaar ging op pad, vertrokken uit Irak met een overvolle bus naar Duitsland vanuit hier door  met een ander busje naar Luik ondertussen hebben zij geslapen in de openlucht, van illegaal vervoer gebruik gemaakt waarbij ze uren op de grond van een bus hebben moeten liggen en vooral veel geld kwijt geraakt.

Hoe ze in Antwerpen zijn gekomen is een grote vraag. Maar nu zijn ze hier, met de illusie dat ze bij een vriend terecht konden die nu geen gehoor geeft.
Het viel de politie op dat het met de kindjes niet zo goed ging, en besloten hen toch te laten onderzoeken door een arts. Eerst gingen zij naar de spoed waar ze werden weg gestuurd omdat ze nergens staan ingeschreven, als gevolg hiervan kwamen ze met de politie naar de huisartsenpost in de hoop dat wij wel wat voor hun konden doen.

Na heel veel gebel en overleg hebben we deze mensen gelukkig door een dokter laten onderzoeken, maar dan kom je toch bij enkele pijnpunten. Wie gaat dit betalen, waar kunnen zij medicatie krijgen die zij nu nodig hebben en vooral waar gaan de mensen naartoe nadat zij zijn geholpen.

Ik had blinde loos vertrouwen in de politie. Ik ging er vanuit dat zij voor opvang zouden zorgen, helaas is dit niet het geval. Hoewel hun overtocht naar hier gigantisch illegaal is geweest, zijn ze niet illegaal in het land. Met paspoorten van Irak mogen zij hier gewoon zijn en vormen zij geen probleem voor de politie/overheid. Kortom, ik moet dit gezin met 2 zieke kindjes terug de straat opsturen de wachtzaal is tenslotte geen opvang… Ze waren in dit geval beter af geweest zonder paspoort, dan had de politie voor opvang kunnen zorgen.

Maar toch heeft dit verhaal een andere kant die ik ook wil benoemen, de ouders hadden een zekere attitude die ik in zon situatie totaal niet gepast vond. Eisen dat zij meerdere malen  de telefoon konden gebruiken terwijl zij zelf een telefoon in haar handen hadden, direct op de ballonnen voor de kinderen af duiken en bijna op bevelende wijs aangeven dat ze wat wilde drinken. Uiteraard geef ik hen wat te drinken maar zij geven mij nu het gevoel dat ik voor hen werk en dat is toch echt de situatie niet. Enige beleefdheid is wel gepast, we er alles aan doen om te zorgen dat zij niet met zieke kinderen op straat terug terecht komen.

Ik vond deze situatie hartverscheurend, niemand kan je helpen en je kunt nergens terecht behalve buiten waar het bijna aan het vriezen is. Maar toch denk ik ook, waarom heeft dit gezin voor deze manier gekozen. Hoe zit dat met alle asielzoekerscentra en verdere opvolging van deze mensen. Uit eindelijk heb ik hen 1 laatste keer de telefoon laten gebruiken en godzijdank nam er dit keer wel iemand op. Met google translate op Arabisch heb ik kunnen wijsmaken waar het gezin zich bevond en een uur later werden zij opgehaald door waarschijnlijk familie gezien de emotionele hereniging. Met een kort knikje naar mij vertrokken zij van de post op naar een beter leven? Ik heb nu zoveel vragen, medeleven maar ook onbegrip. Het is een situatie met zoveel verschillende kanten dat ik heel goed begrijp dat de politiek en bevolking het er niet over eens kunnen worden. Ik hoop dat er snel meer duidelijkheid zal zijn zodat we deze mensen goed kunnen helpen.

Overigens heb ik geen enkel doel met het schrijven van dit stuk, deze situatie heeft indruk op me gemaakt dat wilde ik delen.

Leave a comment