logo

Zweinstijn

Het nieuwe schooljaar is inmiddels goed opgang en de lessen vliegen je om de oren. En goed nieuws, de thema’s zijn nog leuker als vorige jaar! Er is nu zoveel meer verdieping op de vakken van vorige jaar wat de stof een stuk dynamischer maakt en daardoor misschien ook wel duidelijker. Van problemen tijdens de bevalling, infuus leren prikken, diabetes medicatie tot hartkloppingen bij de pasgeborene, het komt allemaal voorbij en elke keer denk ik dit is echt heel boeiend. Op 1 vak na, exacte wetenschap. Wie dit heeft bedacht mag van mij een enkeltje naar de maan, ik moet toegeven dat we dit vak wel nodig hebben maar wie zit er nou op te wachten om allemaal stomme natuurkundige regeltjes te leren, dit is ook zeker niet mijn sterkste kant.

Doordat ik niet alle vakken uit het eerste jaar heb gehaald doe ik een stuk uit het eerste en tweede jaar dit vereist de nodige planning. Ga ik voor een college dat ik nog nooit heb gezien of gehoord, of ga ik toch naar het college van het vak dat ik niet heb gehaald. Nu zou zo’n tijdverdrijver van Hermelien in Harry Potter best handig zijn, gewoon even de tijd terug draaien om het andere college ook te kunnen volgen. Ach, was mijn school maar Zweinstijn.

Na school pas ik nog steeds op, Joe het lieve oppaskind wacht altijd met een grote lach op mij op de crèche en dat is super leuk. Doordat ik hem regelmatig zie kan ik ook elke stap die hij doet goed volgen zo kan hij bijvoorbeeld nu zelfstandig zitten en in de box of aan een tafel  al staan. Dan ben ik best trots op hem!

Afgelopen dagen was hij wel een beetje ziekjes en dan zijn kinderen van die leeftijd verrekte moeilijk, als ze nu gewoon konden praten en zo vertellen waar ze last van hebben man man dat zou een hoop gedoe en vraagtekens schelen!

Dan heb ik ook nog mijn werk op de huisartsenpost in de weekenden, gelukkig niet elk weekend want dan was er geen sprake geweest van een sociaal leven of uurtjes met de neus in de boeken. In het algemeen komen er normale patiënten binnen die beleefd wachten tot de dokter hen kan zien. In mijn afgelopen dienst liep dit echter anders en als ik er aan denk kan ik nog steeds geïrriteerd raken.

Er komen twee dames aan de balie waarvan 1 Nederlands spreekt en de andere niet, geen enkel probleem we komen eruit. Zij nemen plaats in de wachtzaal en ik ga de dokter uit haar bed bellen om te zeggen dat er een patiënt is. Dit is trouwens mijn favoriete stukje van de avond zeg nou zelf, hoe leuk is het om iemand die slaapt wakker te bellen om te zeggen dat ze aan het werk moeten. Misschien een beetje leedvermaak maar dat laten we voor nu in het midden.

Vrijwel direct nadat ik de dokter heb gebeld komen er ouders binnen met hun baby van 2 weken oud. Zoals elk weldenkend mens weet, baby’s met wat voor problemen dan ook van die leeftijd gaan gewoon voor! Zo ook in dit geval.

Helaas konden de twee dames die net in de wachtzaal zaten hier geen sympathie voor opbrengen en begonnen met een heel pleidooi tegen mij aan de balie. Nadat ik de situatie deels had uitgelegd en waarom baby’s nu eenmaal voorgaan snapte ze dit, althans dat dacht ik! Niet veel later kwamen ze even vertellen dat ze anders wel naar de spoed zouden gaan omdat ze hier toch zo slecht werden geholpen.

Patiënten zijn vrij om te gaan en staan en mogen zeker zelf kiezen waar ze behandeld willen worden maar toen ik de boodschap bracht dat ze dan daar ook achteraan de rij moesten aansluiten werden ze niet veel vrolijker. Nu was ik ook heel blij met de glazen wand die tussen mij en de patiënten zit en vooral met de microfoon die het mogelijk maakt om zo met de patiënten te kunnen praten, want deze kun je ook gewoon uitzetten.. je voelt het waarschijnlijk al aankomen, ik heb deze knop gewoon gebruikt en ze hadden geen flauw idee dat ze tegen het luchtledige aan het vloeken en tieren waren. Wat een fantastisch gevoel was dat!

Na wel 10 hele minuten wachten was de dokter klaar met de baby en konden de dames door naar de dokter en waren ze daarna poeslief. Bijna wilde ik vragen waarom zij nu zo’n drama moesten maken omdat ze niet direct geholpen werden, soms zijn er belangrijkere zaken.

Lieve lezers, als een van jullie ooit naar een huisartsenpost of spoedafdeling moet denk er dan aan dat er altijd situaties kunnen voordoen waarin er iemand is die een grotere nood aan zorg heeft. In plaats van je frustraties op de receptionist of andere medewerkers te uiten bedenk hoe goed je het op dat moment hebt omdat jij niet de gene bent die direct zorg nodig en accepteer dat je iets langer moet wachten, als dat nu alles is..?

Als afsluiter vertel ik nog over het afgelopen weekend, met wat meiden van school hadden we bedacht dat we wilden stappen. In het voormalige KNOXX nu Ikon, een grote club en welbekend in Antwerpen was er dit weekend een feest : Latin House & R’nB. R’nB vind ik leuk voor een paar nummers maar dan is het wel weer mooi geweest. Latin House daarin tegen vind ik helemaal prima en kan ik me goed op vermaken dat was dan ook het gene wat mij overhaalde om mee te gaan.

De dames waarmee ik ging stappen namen allemaal hun liefje mee en om een beetje te voorkomen dat ik koosvriendloos zou zijn kon ik vertrouwen op mijn achterban! Mijn lieve broertje had ook wel zin in een feestje en kwam hiervoor speciaal naar mij toe.

Samen zijn we eerst uit eten geweest bij mij in de buurt, ons omgekleed en hop met de metro op naar een gezellige avond. Om een beetje in de sfeer te komen zijn we eerst met elkaar een cocktail gaan doen in een salsa-bar in de buurt van Ikon. Hier was het al erg gezellig, wat dansjes gedaan en daarna door naar het grote feest. Ik wil trouwens echt op salsa les  wat is dat toch super leuk!

Het grote feest viel voor mij een beetje tegen, het publiek was erg aan de jonge kant ( 18/19), super arrogant en niet echt gezellig. Dat zijn details we zijn tenslotte met een groepje en als de muziek goed is bouwen we zo wel een feestje. Helaas viel de muziek ook een beetje tegen want het was voornamelijk R’nB. Nou ken ik die muziek niet, kan het niet waarderen en heb ik totaal geen idee hoe ik hier de hele avond op moet dansen.

Met elkaar hebben we ons wel vermaakt, het was niet mijn feestje maar het was wel eens leuk om die club gezien te hebben en om sowieso weer eens uit geweest te zijn want dat was veeeeeeeeeeeeeeeel te lang geleden!

Zo, dat was het voor u weer. Terug naar de wereld van verloskunde en tot de volgende blog! 🙂 xo

Leave a comment