logo

The boxer rebellion

The boxer rebellion, een rock-indie band uit Londen met Amerikaanse roots.

Deze band heb ik voor het eerst zien optreden op zaterdag 29 november 2009 tijdens het muziekfestival ‘ London Calling’ in Paradiso, Amsterdam.  Samen met o.a.  Jack Penate, Bombay Bicycle Club & Wild beasts zorgden zij voor een top avond.

In de jaren erop volgend heb ik samen met een vriendin regelmatig een optreden van hen bijgewoond en bij het laatste optreden wisten ze zelfs nog dat wij na het vorige concert van hen met ze op de foto waren geweest  Oke, ik geef het toe. Ik ben keihard fan en stiekem een beetje een groupie.

img_3989

Deze band heeft altijd een hele vaste koers gehad met de muziek die zij maakte. Melancholische tonen, goede teksten, gitaren – piano – en drums. De muziek word heel vaak gebruikt onder films en series zoals Vampire Diaries, CSI en Greys Anatomy.

Met het voorlaatste album ‘Promises’ dat uitkwam in 2013 gaf het al wel aan dat er een verandering aan het plaats vinden was, iets minder duister en iets ”hipper” iets meer wat de mainstream muziek luisterende mensen willen horen wellicht. Deze subtiele switch leverde succes op, ze scoorde met het nummer ‘Diamonds’ een grote hit in Nederland.

En dit jaar kwamen zij met een nieuwe plaat inclusief compleet nieuwe stijl. ‘Ocean by Ocean’ was geboren en ik was niet direct gelukkig met de nieuwe platen. Toch was er één die er wel uitsprong voor mij en dat is het nummer ‘Big Ideas’. Niet veel later na het uitbrengen was dit wederom een hit op de Nederlandse radio. De overige nummers op dit album zijn dansbaar, meer drum’n base in de nummers, iets minder diepzinnige teksten maar als nog, na een paar keer luisteren best heel erg fijn.

Afgelopen augustus was het weer zover, ze traden op in Het paard van Troje, Den Haag.
Het paard van Troje is een fijn poppodia, voelt aan als een huiskamer maar is toch best groot.Een betere combinatie is er niet.

Het concert begon heel goed en was een fijne combinatie van oude en nieuwe nummers. De leadzanger Nathan Nicholson is zoals we van hem gewend zijn perfect zijn ding aan het doen en zorgt voor een fijne sfeer in de zaal.
Jammer genoeg is het publiek niet erg onder de indruk en word er zeer veel en luidruchtig gebabbeld over van alles en nog wat. Zélfs op het moment dat de band een plek zoekt midden in de zaal voor een akoestische versie. Ik stond hier 2 meter vandaan en het was gewoon niet te horen.

Wat een gemiste kans voor het publiek, wat zonde en waar is het respect voor de band? Nadat zij merken dat dit niet werkt gaan zij terug naar het podium en spelen hun set list af, de chemie is voor 2 á 3 nummers verdwenen. Gelukkig duurt het niet lang voor het plezier op het podium weer terug komt en sluiten zij de set perfect af.

Een hele fijne avond waarbij de liefhebbers hebben kunnen meedromen met de heerlijke muziek maar toch houd ik hier een bittere smaak aan over.
Is dit waar we met concertbezoekend – Nederland naar toe gaan? Concerten waarbij het praten met elkaar belangrijker is als de band die zich uit de naad aan het werken is om iets moois neer te zetten?

Ik kan jullie 1 ding aanraden, zoek deze band op! Luister naar de muziek, bezoek een concert van ze. Ze zijn onwijs goed en verdienen het.

One thought on The boxer rebellion

Leave a comment