logo

Genoeg gezwegen

Sinds een paar weken gaat de term #genoeggezwegen rond over de social media. Deze noemer is in Nederland in het leven geroepen door de Geboortebeweging. Deze stichting wil aandacht vragen voor ”vrouwen die negatief terug op hun bevalling, of een traumatische ervaring hebben gehad.” Met deze beweging willen zij aandacht vragen voor dit probleem, een reactie afgeven naar de zorg en een manier creëren om te zorgen dat de vrouwen die een dergelijke ervaring gehad hebben weten dat ze niet alleen zijn.

Als voormalig verloskunde student kijk ik hier met gemengde gevoelens naar. Het is super goed dat hier aandacht aan wordt besteedt, niemand zou tijdens deze periode te maken moeten krijgen met zo’n vorm van geweld maar er wordt ook aandacht gegeven aan verhalen waarvan ik me afvraag of mensen wel weten waarom bepaalde dingen zijn gedaan. Ik liet het daarom ook aan mij voorbij gaan.
Totdat ik vanochtend een artikel las van de metro. In het artikel wordt nogmaals uitgelegd wat nu precies deze term inhoudt maar ook dat een aantal verloskundigen mee doen aan deze openbaring en fouten durven toe te geven. Iets wat ik alleen maar kan aanmoedigen en enorm dapper vind. Wat ik daarna las, riep bij mij een misselijkmakend gevoel op. Ik las de reacties van vrouwen op dit artikel.

Ik heb de opleiding verloskunde dan wel niet afgemaakt maar ik heb wel veel theorie gezien over alle complicaties die zich kunnen voor doen, ik heb stages gedaan waarin des te meer duidelijk wordt dat elke verloskundige een eigen werkwijze heeft ontwikkeld om de zorg zo goed mogelijk te kunnen uitoefenen.
Na een lange en hele zware studie heb je het papiertje behaald om verloskundige te zijn, wanneer je daadwerkelijk in het werkveld terecht komt verlang je terug naar de ‘simpele’ schoolvoorbeelden. Ervaring is nodig om de beste te worden in dit vak.
Maar is dit is toch niet anders als bij andere vakken? Overal moet je toch ervaring op doen? Probeer tegenwoordig maar als net afgestudeerde aan de slag te komen, overal wordt minimaal 5 jaar ervaring gevraagd.

Natuurlijk ligt het bij een vak waarbij leven en dood zo dicht bij elkaar staan anders maar juist in de zorg moet je er van op aan kunnen gaan dat de mensen die je behandelen het beste met je voor hebben. Deze hulpverleners staan dag in dag uit voor je klaar, kampen met een hoge werkdruk en enorme verantwoordelijkheid.
Als ze je inknippen doen ze dit omdat je kindje in gevaar is, als er geen ruggenprik meer gezet kan worden heeft dit zijn redenen.
Juist in de verloskunde, waar de basisregel is om alles zo natuurlijk mogelijk te laten verlopen moet je het vertrouwen hebben in de gene die jouw begeleiden alles doen in hun macht om het zo goed mogelijk te laten verlopen.

Ook ik heb verhalen gelezen waarvan ik dacht dit kan écht niet gebeuren in de zorg, vrouwen die uren lang in een plas bloed hebben moeten liggen, waarbij uren lang niemand is komen kijken ect. ect. Dit zijn de verhalen die inderdaad verteld moeten worden, het kan er alleen maar voor zorgen dat de zorg beter wordt.

1

Maar ik zou de vrouwen die onder de term ‘genoeg gezwegen’ een verhaal schrijven over het feit dat zij een keer teveel getoucheerd zouden zijn, een co-assistent mee keek tijdens de bevalling, een echo overnieuw gedaan moest worden of boos zijn omdat het kindje met een vacuümpomp gehaald is willen vragen eens diep na te denken of hun oordeel wel terecht is.
Ik snap dat als er wordt ingegrepen door verloskundigen of artsen dit een grote impact kan hebben op de beleving, maar was het echt zo’n verschrikking?
Vraag jezelf eens af hoe het zonder ingrijpen nu met de gezondheid van je kindje was gesteld. Probeer je wellicht eens in te leven in de verloskundige die jou hielp bij de bevalling, welke keuzes zij heeft moeten maken. Ben je dan nog steeds zo negatief?

Alle verloskundige (in opleiding) die ik ken, voeren hun vak met enorme passie uit, leven voor het op de wereld zetten voor baby’s, hebben daar alles voor over en ik durf voor 200% te zeggen dat zij ten alle tijden het beste zullen doen voor de gezondheid en beleving van moeder als baby.

Dit moest ik even kwijt zo op de donderdagochtend.

Leave a comment