logo

Adoptie

Keuzes maken zijn niet altijd even makkelijk, soms kan je ze laten gaan en komen ze nog eens terug op je pad maar soms doet zich er een moment voor dat je een keuze moet maken. Zo’n keuze moment kwam laatst op mijn pad. Het klinkt misschien allemaal wat dramatisch maar dat is het niet, wees gerust. 

Zoals jullie weten heb ik thuis een super lieve kat Tijgertje, dat kleine monster noemde ik toen hij klein was wel eens een terrorist omdat hij in zijn drukte en onhandigheid nogal veel sloopte. Ik had gehoopt dat dit een beetje zou afnemen naar mate hij groter werd en gecastreerd werd, bij veel katten is dit namelijk het effect. Helaas niet bij mijn kleine adhd vriendje.

Als ik voor lange tijd bij mijn ouders in Delft verbleef nam ik Tijgertje altijd mee en na een paar dagen in huis gewend te zijn ging hij ook vrolijk naar buiten.
Aangezien Tijgertje meer buiten als binnen te vinden was in Delft begon het een beetje aan mij te knagen. Was ik niet alleen maar bezig met wat ik zelf graag wil door hem weer terug mee te nemen naar een appartementje zonder de mogelijkheid om naar buiten te gaan?

De kat van mijn ouders en Tijgertje zijn niet al te beste vrienden anders had ik waarschijnlijk al overwogen om hem bij mijn ouders te laten zodat hij lekker naar buiten kan. Maar dit behoorde niet tot de mogelijkheden dus verder nooit over nagedacht. Hij hoort gewoon bij mij.

Totdat mijn oom en tante bij mij kwamen eten en aan mij moeder daarna hadden laten doorschemeren dat ze toch wel heel erg gek zijn van Tijgertje en ze nog opzoek zijn naar een kat. Mijn moeder durfde dit in eerste instantie niet tegen mij te zeggen, bang om me te kwetsen waarschijnlijk. Maar na de zoveelste klaagbui van mij over dat Tijgertje weer iets had omgegooid in een renbui liet zij weten dat mijn oom en tante Tijgertje best graag zouden willen adopteren.

Dit was wel eventjes slikken, kan ik dat lieve, gekke, knuffelachtige maar iets wat te drukke katje zomaar weg doen? Zomaar is het natuurlijk niet maar het is niet de intentie om een kat te nemen en hem vervolgens na een jaar weer ” te dumpen”. Uiteraard doe ik dat niet maar zo voelt het wel een beetje. Ik als katten mama heb gefaald  (ik laat het lekker dramatisch klinken, best leuk af en toe)

Na er goed over nagedacht te hebben, heb ik besloten dat dit toch de best oplossing is voor Tijgertje. Dan kan ik hem af en toe nog eens opzoeken, blijft in de familie en boven al hij krijgt een vriendje in huis en een mooie tuin. Dan kan de echte tijger in Tijgertje eindelijk naar boven komen.

One thought on Adoptie

Leave a comment