logo

Hoog sensitief

Al een lange tijd heb ik niks persoonlijks geschreven. Natuurlijk had ik het druk met studeren, de liefde, werken en series kijken maar ook stond mijn hoofd er niet naar. Al heel lang wil ik hier over schrijven maar het lukte mij niet. Vandaag doe ik een poging. 

Ik las zojuist een blog dat ging over hoogsensitiviteit. Vaak staan er in artikelen die hierover gaan veel zweverige – zesde zintuig achtige praktijken. Voor mij, de persoon die zich vaak houd aan wetenschappelijk onderbouwde artikelen maar moeilijk te begrijpen.  Maar ondanks de nog weinige wetenschappelijke onderzoeken, heb ik het labeltje hoog sensitief toegeschoven gekregen en begreep ik tot kort hier maar bar weinig van.

In de blog die ik zojuist las, staan dingen beschreven die ook exact voor mij kunnen gelden. Wellicht denk je nu waarom is dit zo bijzonder? Voor mij is dit bijzonder omdat HSP pas de laatste jaren daadwerkelijk word onderzocht en steeds meer erkent word als een karaktereigenschap en hoe je hiermee om moet gaan.

Vooral het stukje how to handle with.. had ik zoveel eerder willen ontdekken. Niet alleen voor mij maar ook voor mijn ouders en wellicht de familie die dichtbij staat. Zo vaak heb ik als jong meisje met te hoge verwachtingen gezeten, gevoelens die ik te sterk opmerkte of enorme onzekerheid door alle prikkels om mij heen. Als ik toen had geweten dat dat kwam omdat ik hoog sensitief ben dat mij dat zoveel energie en onzekerheid gescheeld.

Het accepteren dat je hoog sensitief bent is bij mij een behoorlijke drempel geweest. Een proces wat ik omschrijf met de knop. Deze knop probeer ik nog altijd onder controle te krijgen maar beetje bij beetje gaat dat steeds beter. Er zijn periodes geweest toen ik nog niet van de beruchte knop wist waardoor het niet zo lekker ging. Ik schoof mijn eigen gevoelens en emoties onder en liet die van anderen mij teveel imponeren.

Hierdoor kwam ik in een visuele cirkel terecht. Doordat ik mijn eigen emoties nooit goed heb leren kennen kon ik mij ook niet goed uiten. En dan zijn er allemaal kleine emmertjes die langzaam beginnen over te lopen. Gevoelens die ik niet goed ken, waarvan ik niet weet hoe ik er mee om moet gaan behalve het dom proberen weg te lachen werkt niet meer. De onrust, frustratie en boosheid neemt toe en de muur om mij heen maak ik steeds groter. Hoe meer mensen ik effectief op afstand hou, hoe minder gedoe er is in mijn hoofd.

Totdat mijn oma overleed, alle emmertjes liepen over. Dit zorgde wel voor ruimte in mijn hoofd. Ruimte die normaal is ingenomen door die van andere. Ik kon het daarna ineens toelaten vanuit mijn gevoel te beslissen om te stoppen met een studie, ik kwam ineens de liefde tegen maar het was niet alleen maar zonnestralen ik had het gevoel van intens verdriet door het verlies van oma. Boosheid nam de plek in van verdriet, woede zelfs maar geen flauw idee waarom en het belangrijkste, hoe ik hier mee om moest gaan.

Met deze twijfels ben ik naar een psycholoog gestapt. Een behoorlijke stap, een stap die ik al heel lang wilde maken maar nog niet aan toe was. Maar nu was ik vast beraden om erachter te komen wat er zich in mijn hoofd af speelt. Hoe kan het toch dat ik zo boos en verdrietig ben en waarom weet ik niet hoe ik hiermee moet omgaan.

Godzijdank weet deze psycholoog veel af van hoog sensitief zijn. Zij kon uitleggen hoe ik denk en bepaalde handelingen van mij verklaren. Ook raadde zij mij een boek aan, een boek dat op basis van wetenschappelijk onderzoek uitlegt wat nu precies hoog sensitief zijn is. Maar ook waar de valkuilen liggen en positieve kanten want die zijn er zeker. Het boek heb ik nog niet uit maar ondertussen al heel veel van geleerd. Ik zou iedereen die ook maar een beetje geïnteresseerd is in dit onderwerp willen aanraden om dit boek te gaan lezen.

9200000040709832
Tip van de dag!
Veel van de informatie dat erin staat is niet nieuw voor mij, maar het is fijn om te lezen dat er een reden is waarom ik bepaalde dingen doe op een specifieke manier. Om een voorbeeld te geven, ik verbouw om de zoveel tijd mijn interieur. En dan vaak op de meest onmogelijke tijden als ik moe ben. Super gekke eigenschap hoor ik je denken. Dat klopt helemaal, dat vind ik zelf namelijk ook. Maar wat blijkt, door het verplaatsen van mijn meubels op een moment dat ik enorme chaos ervaar creëer ik rust in mijn hoofd door het letterlijk op orde te maken. Een beetje jammer dat ik dan continue mijn complete huis moet verbouwen maar het werkte wel.

Inmiddels weet ik dat als ik deze onrust ervaar en ik iets wil gaan verbouwen in huis, er stiekem toch iets aan de hand is. Heel fijn om eindelijk te weten waar deze verschrikkelijke bijna dwangachtige gewoonte een reden heeft. Ik kan de drang van meubels verplaatsen nog niet compleet bedwingen maar het is als stukken minder als dat het is geweest.

Stiekem vind ik dit best eng om te delen, het is heel persoonlijk. Maar toch doe ik dit, hoog sensitief zijn is lang niet altijd makkelijk en het is heel belangrijk dat dit meer onderzoek en bekendheid krijgt. Als mijn ouders dit van mij als jong meisje al hadden geweten waren sommige zaken veel soepeler verlopen en dat gun ik natuurlijk iedereen. Al spreek ik met mijn blog maar 2 mensen aan die denken ” Oh hier kan ik iets mee” dan is mijn doel hier al mee bereikt!

Veel liefs! Kelly

3 thoughts on Hoog sensitief

  1. Het is niet verdrietig hoor, als je niet beter weet dan is dat normaal. Nu kom ik er steeds meer achter dat mijn manier een beetje anders is als die van anderen. En het is super fijn dat ik nu goed leer hoe ik daar mee om kan gaan 🙂

    Jullie ook een fijn weekend! X

Leave a comment