logo

Tijd voor wat persoonlijks

De regen valt overdadig uit de lucht, patiënten laten zich er duidelijk door tegen houden, er valt een stilte op de huisartsenwachtpost waar ik weer aan het werk ben. Eindelijk even tijd voor een persoonlijke blog.

De afgelopen weken heb ik erg veel gewerkt, van de ene huisartsenpraktijk door naar de andere praktijk. Tussendoor even snel naar Nederland op en neer en hop, weer terug aan het werk. Fantastisch joh, die vakantie.

Een groot voordeel van al dat werken is natuurlijk straks wel het saldo dat op mijn bankrekening staat. En het plaatje word nog mooier als ik bedenk dat ik bijna op vakantie ga en daar kan shoppen voor het vaderland en alle wijntjes van de kaart ga uitproberen. Luxemburg is ten slotte een wijnland, wie ben ik om me daar tegen te verzetten.

Ik zal jullie niet weer lastig vallen met mijn vakantieplannen en dagdromen, dat heb ik de laatste tijd al wel genoeg gedaan. Het is duidelijk dat ik heel veel behoefte heb aan een fijne trip. Ik zal je ook niet lastig vallen met mijn drang om de volgende vakantie al te willen plannen zoals een tripje naar Parijs. Ik kan wel klagen over dat ik (heel) veel moet werken maar hey, zonder al dat werken waren deze fijne tripjes niet mogelijk!

Naast het werken is er op persoonlijk vlak ook heel veel veranderd. Ik heb een lieve jongen ontmoet, jullie hebben hem in mijn blog de afgelopen tijd ook wel voorbij horen komen. Hij woont in een dorpje genaamd Sliedrecht, een dorp! Bestaat dat nog anno 2017? Ik ben zo overduidelijk een stadsmeisje, wat moet ik nu weer in een dorp?!

Voor mij, iemand die altijd het hebben van een goede baan belangrijker vond als het hebben van een relatie of gezinsleven is dit een behoorlijke verandering. Ineens een serieuze relatie en dan heeft hij ook nog een kleine dame van net een jaar.

Natuurlijk ben ik gewend aan omgaan met kinderen; een opleiding verloskunde en een oppaskindje waar ik al 2 jaar gemiddeld 3 dagen in de week mee bezig ben zorgen dan ook voor de nodige ervaring. Maar toch, dit is anders en stiekem doodeng. Wat als dat kleine meisje mij niet tof vind?

Toch voel ik mij bij deze enorme veranderingen verbazingwekkend goed. Heel zoetsappig om te lezen waarschijnlijk maar ik ben nog nooit zo gelukkig geweest. Al mijn principes en dromen, veel te hoog gestelde doelen heb ik volle bak over de reling gegooid en mij aangepast naar hoe de situatie momenteel is. Soms vraag ik mij wel af, raak ik mezelf niet kwijt? Maar als ik bedenk, hoe rustig en ontspannen ik mij voel als ik bij mijn vriend ben verdwijnen deze twijfels als sneeuw voor de zon. 2017-04-09 12.01.54Maar toch zijn er soms momenten dat ik twijfel, twijfel is misschien niet het juiste woord, angst past hier denk ik beter. Angst voor een leven waar ik nog niet aan toe was, maar langzaamaan wel in beland ben. Angst voor een serieuze verbintenis wat ik niet gewend ben. Angst voor een bepaalde verantwoordelijkheid naar elkaar terwijl ik juist gewend ben om altijd alles in mijn eentje te regelen.  Geen haar op mijn hoofd die twijfelt over de liefde die ik heb voor deze meneer, maar genoeg haren op mijn hoofd die soms even een stapje terug nodig hebben om te beseffen wat er allemaal veranderd in mijn leven in een rap tempo.

Veranderingen zijn goed, maar voor iemand die niet zo’n fan is van veranderingen zijn dit er wel heel erg veel in een korte tijd. Naast mijn vriend en zijn dochtertje komt er ook een nieuwe familie bij kijken die ik allemaal leer kennen. Ik voel me ontzettend welkom in zijn familie maar ik vind dit allemaal ook doodeng, want ik ben ten slotte gewoon maar ik, is dat wel genoeg voor hun?

Waarschijnlijk zijn de zaken waar ik mij nu druk over maak, over een jaar helemaal niet meer aan de orde, maar nu houd het mij vaak bezig en kan ik mezelf in eindeloos dagdromen verliezen.

Vanaf nu zullen er dus af en toe ook kids-gerelateerde blogs voorbij komen. Een wereld die voor mij op het praktische gedeelte na nog vrij onbekend is, dagjes uit met een peuter bijvoorbeeld. Hoe gaan we dat in vredes naam aanpakken! Kortom, word vervolgd.

Tot de volgende keer,
Liefs Kel

 

4 thoughts on Tijd voor wat persoonlijks

Leave a comment