logo

Powernap

Een weekje vrij, geen plannen en ontspannen. Dat was het plan, ik wist alleen niet dat ik daar zo verschrikkelijk moe van kon worden. In mijn hele leven heb ik nog nooit zoveel ‘powernapjes’ gedaan, wat hou ik daar toch van! Gekscherend grapte ik nog tegen mijn vriend dat ik beter kan gaan werken, dan heb ik meer energie.

Toch is het niet heel erg gek dat ik even moest opladen, na een week waarin ik ongeveer 70 uur heb gewerkt op verschillende praktijken was het wel logisch dat ik even moest bijtanken. Stiekem vind ik het fascinerend om te bedenken dat je gewoon maar door kan blijven gaan als je aan het werk bent. Natuurlijk had ik aan het einde van de week het idee dat ik uit elkaar ging vallen en klaagde ik steen en been over allemaal kleine pijntjes maar je gaat gewoon braaf door.

En wanneer de druk van het werken weg valt, viel daarbij de drive om dingen te moeten ook direct weg. Ik had totaal geen moeite om dit los te laten. Grandioos uitslapen en tegen hele kleine klusjes in huis zoals de afwas enorm op kijken want ja, halloo ik had het echt druk gehad die dag met niks doen en daar was ik uiteraard weer keihard heel erg moe van geworden. Een ochtendje naar ‘ Say yes to the dress ‘ kijken wordt echt onderschat.

Voordat mijn vakantie überhaupt was begonnen, had ik een redelijk strakke planning voor mijzelf gemaakt om ervoor te zorgen dat ik zonder stress de periode van de herexamens kon overleven. Waar ik afgelopen week ben achter gekomen is dat ik een belangrijk ding hierin ben vergeten. Namelijk een weekje waarin ik super hard in mijn pyjama kon chillen en even opladen. Dit weekje heb ik mezelf dus afgelopen week gegeven. Dit moest ook wel want ik kon niet meer nadenken.

De autist in mij heeft nu natuurlijk enorme stress; een hele week gewoon amper iets aan school gedaan, volgende week op vakantie waarin ik mezelf heb verboden om iets aan school te doen. Ik ben nog niet eens begonnen aan mijn planning en ik loop al achter. Hoe moet dat nu goedkomen.

Ik praat mezelf aan dat het wel goed gaat komen, ik kan niet van mezelf verwachten dat ik maar door blijf gaan. Ik heb ook recht op vakantie. En die vakantie gaat al bijna echt van start. De afgelopen blogs heb ik jullie daar al wel over verteld, maar as we speak ben ik onderweg naar Antwerpen voor mijn laatste shift voor de vakantie op de huisartsenpraktijk (dus als je ziek bent, kom gezellig langs!). Vanavond om klokslag 23:00u, is mijn shift afgelopen en ga ik keihard vieren dat mijn vakantie is begonnen.

Natuurlijk blijf ik braaf bloggen, dit is iets dat ik graag doe. Ik krijg rust door het opschrijven van mijn soms wat chaotische hersenspinsels maar de huisartsenpraktijk moet het heel even zonder mij doen en de studieboeken laat ik voor nu even stof vangen in de hoek van de kamer, zij hebben tenslotte ook recht op vakantie!

Dag lieve lezers!

 

 

 

 

 

 

Foto:https://www.google.nl/search?rlz=1C5CHFA_enBE706BE707&biw=1034&bih=645&tbm=isch&sa=1&q=say+yes+to+the+dress&oq=say+yes+to+&gs_l=psy-ab.1.0.0l2j0i67k1j0.6003.6363.0.7458.4.4.0.0.0.0.133.457.1j3.4.0….0…1.1.64.psy-ab..0.4.455.EAeAfxxq1XY#imgrc=bnEpfB8ucWQoRM:

Leave a comment