logo

Waa, een dagje uit!

Eindelijk is het zover. Morgen trekken we er met z’n drieën op uit. Klinkt misschien als de normaalste zaak van de wereld maar dat is het bij lange na niet. Hoe kan zo iets simpels, voor ons zo verschrikkelijk veel betekenen..

Een vriend hebben met een kindje zorgt voor een enorme verandering in je leven en mindset. Mijn hele leven heb ik geroepen dat ik geen kinderen zou willen en als het dan toch moest, dan pas na mijn 32e. Dan had ik namelijk mijn carrière wel op de rit, hopelijk een fijn huisje en hopelijk een stabiele relatie. Wat zullen we zeggen, soms krijgt je leven ineens een hele andere wending want zo houd je ineens rekening met de aller schattigste kleine dame die er bestaat en heb je de switch zo gemaakt. Als zij er is, is zij het állerbelangrijkste daar hoef je geen moment over na te denken.

Omdat het voor ons allemaal een hele verandering en aanpassing is hebben we het allemaal rustig aangepakt. Elkaar beetje bij beetje leren kennen, steeds iets meer met elkaar doen en zorgen dat we vertrouwd raken met elkaar. Super bewust en op ieders tempo. Dit was zeker niet makkelijk, soms vergeet je de praktische dingen en plan je een leuk uitje maar vergeet je iets zoals een middagslaapje, ik kan je vertellen die zijn van héél groot belang als je nog een fijne dag wilt hebben. Of heb je heerlijk gekookt maar zitten er teveel pittige kruiden in waardoor je snel nog even een tweede gezonde maaltijd in elkaar draait zodat ook zij lekker kan eten. Aanpassen, dat is zo’n beetje het kernwoord van de afgelopen tijd.

Maar, na al die aanpassingen komt er een tijd van gewenning. En ik geloof dat we daar langzaam in terecht komen. We kennen elkaar steeds beter en snappen hoe het leven met elkaar is. En het leuke hiervan is, dat je de drang krijgt om met elkaar dingen te gaan ondernemen en dat je dit ook durft. Natuurlijk durf ik op stap met mijn vriend en zijn kleine diva! Dat gaan we gewoon doen, ik spreek dit dapper uit maar stiekem knijp ik hem. Een soort van hysterisch duiveltje schreeuwt in mijn hoofd met alle dingen die fout kunnen lopen maar gelukkig, gelukkig heb ik mijn vriend die zegt: ” Het komt wel goed schatje”.

Dus morgen gaan wij erop uit. Een dagje dierentuin, enorm burgerlijk maar ik heb er enorm veel zin in. Het is ook een zeer welkome afleiding van het studeren want komende week beginnen de herexamens weer, dus de afgelopen week heeft mijn hoofd weer voldoende overuren gedraaid.

Voor nu ga ik overuren draaien met bedenken wat ik allemaal moet klaar leggen voor het dagje weg. Hoeveel luiers, doosjes rozijntjes en speelgoed neem je mee naar zo’n dag? Wat doe je als het toch allemaal niet zo fantastisch is als wij ons voorstellen? We kijken er inmiddels al zo lang naar uit dat we dit waarschijnlijk enorm geromantiseerd hebben.

Deze aanpassingen zijn voor mij als hobby autist soms wel wat lastig en in combinatie met de lichte stress voor de examens zeker niet altijd handig. Soms zelfs wel zwaar en vraag ik me af waar ik in hemelsnaam aan ben begonnen maar zo iets als een high five of een lieve, gelukkige lach van de kleine dame halen zorgen dat deze twijfels als sneeuw voor de zon verdwijnen en geven vervolgens alleen maar weer kracht om door te zetten in dit nieuwe en soms wat chaotische leventje.

Leave a comment