logo

Bye Bye 2016-2017, Hello 2017- 2018.

Het eerste jaar journalistiek ga ik vanavond afsluiten met mijn cijfers die ik terug krijg van de herexamens. Het moment dat ik de cijfers ga bekijken ( ik weet niet of ik dat vanavond al durf) is ook een moment dat ik een goede fles wijn naast me moet hebben staan. Ik denk dat deze cijfers een dieptepunt gaan zijn in mijn school carrière.

Wat zullen we zeggen, cijfers zijn relatief en ervaring maakt wijs? Natuurlijk zijn goede cijfers handig om te hebben. Ik was vast beraden om naast frans geen vakken mee te nemen naar mijn tweede jaar, inmiddels zonder de resultaten van de examens te weten weet ik dat ik er nogal wat meer mee ga moeten nemen. En is het hele idee van het ”model” traject volgen van journalistiek compleet om zeep geholpen. Tóch, ben ik trots.  Alle praktijk vakken heb ik wel met succes weten af te ronden en heb ik een cursus frans op de universiteit naast de opleiding gevolgd en behaald met een 8!

Afgelopen jaar was subtiel uitgedrukt nogal een bewogen jaar. Het overlijden van oma, een nieuwe en ook gecompliceerde relatie waarin er gezocht moest worden naar een levensstijl dat bij een 1,5 jarige past, zo’n 90 km tussen ons en veel nieuwe mensen. Werken op de wachtpost, fotografie opdrachten ernaast en oppassen.  Tsja, soms moet je gewoon iets teveel ballen in de lucht houden als dat eigenlijk mogelijk is en zijn er gewoon belangrijkere dingen die aandacht van je vragen als een hoofdstuk van geschiedenis of economie.

Met alle veranderingen, chaotische en emotionele momenten van de afgelopen tijd heb ik het voorlopig wel weer even gehad. Het is tijd om rust terug in de tent te creëren en mij volledig te focussen op de studie en alles uit mezelf te halen. Maar waar begin je als alles om je heen continue veranderd en aanpassingen vereist?

Afsluiten lijkt voor alles wel een gepaste term. Afsluiten voor alle prikkels en factoren die teveel zijn voor mij, leren focussen op de zaken die echt belangrijk zijn. Het verdriet om oma afsluiten met behulp van de juiste mensen om mij heen, het is hoog tijd om weer terug te kunnen denken aan alle mooie herinneringen in plaats van boos zijn op die stomme ziekte genaamd dementie. Afsluiten van een onrustig begin van mijn relatie en samen werken aan een rustige en stabiele thuisbasis.

Ik hoor je denken, thuisbasis? Jaa thuisbasis samen met mijn vriend. Dat is een van de enorm leuke dingen die komend studiejaar op ons wacht. Wellicht wat snel maar ach waarom moeilijk doen als het allemaal goed voelt en goed gaat. Tijd voor een nieuw en fijn begin; we gaan samen op huizenjacht en hopen begin volgend jaar een toffe plek voor ons samen gevonden te hebben!

DSC06350-39

En als eenmaal die fijne en rustige thuisbasis er is, komt de rest vanzelf ook. Althans dat praat ik mezelf aan. Een leuk baantje in Nederland zoeken zodat ik niet meer op en neer moet in de weekenden naar Antwerpen om te werken op de wachtpost, mijn vrienden in Nederland meer zien en dan eindelijk eens ergens voor 100% mijn thuis gaan maken en dan vooral het los kunnen gaan met potten verf en behang rollen is iets waar ik enorm naar uit kijk.

En school? Daar heb ik weer enorm veel zin in. De afgelopen dagen heb ik ultiem genoten van het vakantieleventje, van schandalig lang uitslapen tot aan Netflixen voor het vaderland. Ik ben ontspannen, geen 101 gedachten die nog in mijn hoofd spoken of bang ben om taken of opdrachten te vergeten. Helemaal terug opgeladen en super gemotiveerd om te gaan rocken met school en even te laten zien wat ik allemaal kan, want ik kan het!

2 thoughts on Bye Bye 2016-2017, Hello 2017- 2018.

Leave a comment