logo

Een maand later

Een maand geleden beloofde ik om weer wekelijks te gaan bloggen. Ik heb per direct geleerd geen beloftes te maken. Fulltime werken vraagt toch iets meer van je als dat ik had verwacht van te voren. Maar hier zijn we dan, full focus. Het is tijd voor een nieuwe blog. En dat is best lastig om zo uit het niks weer te beginnen met schrijven. Zéker in een tijd waarin mijn leven met 360 graden gedraaid is!

Super blij ben ik dat ik nu even de tijd en vooral rust heb om te bedenken hoe mega snel de afgelopen weken zijn gegaan. Inmiddels op volle kracht aan het werk bij KPN EEN. En wat heb ik het daar naar mijn zin. Super leuke collega’s, afwisselende werkzaamheden en het belangrijkste; ik mag de hele dag kletsen. Kortom, een job die perfect bij mij past.

Samen met nog 5 andere newbies, zijn wij een maand geleden gestart op de afdeling die vol in ontwikkeling is. Dit heeft voor en nadelen, het is in ieder geval erg gaaf om mee te kunnen werken aan een afdeling waar de komende jaren heel veel in gaat gebeuren. Je merkt dat onderling, collega’s pushen elkaar het beste uit jezelf te halen. Een inspirerende omgeving en dat motiveert enorm om elke dag je functioneren te verbeteren. Klinkt nu natuurlijk super cliché en suf want iedereen is tenslotte enthousiast over zijn of haar nieuwe baan. Maar de kleine neuroot in mij, vond nieuwe baantjes stiekem altijd dood eng. Maar hier, ik heb nog geen moment gehad waarin ik twijfelde of dit wel de juiste carrière move was, ik heb het echt naar mijn zin!

Uiteraard zijn er ook wel minpunten te vinden. Het reizen met openbaar vervoer heb ik totaal niet gemist. De heerlijke overvolle treinen, bij het wakker worden de N.S. website openen om te kijken of er storingen zijn, de lange dagen van huis weg.. achja. Er is altijd wel iets te klagen natuurlijk.

De lange dagen die ik nu heb zijn natuurlijk even wennen evenals je vrije tijd opnieuw indelen. De weekenden zijn me nog heilig geworden, en de zondag al helemaal! Van de hele week is dit de enige dag dat wij samen iets kunnen ondernemen. Dat vereist toch wel even een behoorlijke switch in mind set en ineens kan je de ‘saaie’, super burgerlijke doordeweekse avondjes samen op de bank  erg waarderen. Praktisch heel Nederland heeft hier natuurlijk ‘last’ van, maar hier was ikzelf nog nooit mee geconfronteerd. Soms is dat nog even zoeken naar een ideale combinatie maar dat zal vast goed gaan komen. Er moet ten slotte ook geld verdiend worden nu dat het studeren even on hold is gezet!

Dat geld is overigens heel hard welkom, want…… Mijn vriend en ik hebben ons droomhuis gevonden. Sinds de zomer wonen we eigenijk, onofficieel samen. Dit gaat zo goed dat we besloten hebben om de volgende stap te zetten en opzoek te gaan naar ons eigen stekkie.
Maar voordat we daar volledig voor konden gaan moest mijn pareltje in Antwerpen eerst verhuurd worden. Met het huis nog geen maand in de verhuur kreeg ik al bericht dat er een nieuwe huurder was gevonden. Na een paar tranen en het besef dat ik deze toch wel fijne periode echt ga afsluiten begint de opwinding. We kunnen nu echt opzoek gaan naar een huis!

Afgelopen weekend heb ik de sleutel van mijn fijne huisje ingeleverd en per 1 december krijgen wij de sleutel van ons nieuwe paradijsje in Zwijndrecht. Aangezien we wel van een uitdaging houden, verhuizen we naar een stad waar we beide nog nooit gewoond hebben. Super om samen een nieuwe uitdaging aan te gaan en een nieuw begin kunnen maken. Over ons droomhuisje komt uiteraard nog veel meer met een enorme bergfoto’s van het paleisje. Maarrrrr eerst zullen we er nog flink tegen aan moeten met een aantal liters verf en behangerslijm!

Still going strong!

Met het krijgen van een nieuw huis en het werken bij KPN heb ik nu echt de periode in Antwerpen afgesloten. Ik ging daar naar toe met het idee om verloskundige te worden, maakte ik een journalistiek uitstap en kwam ik zonder diploma’s terug. Toch is dit zeker geen verloren tijd. Het verhuizen naar ‘buitenland’ heb ik zwaar onderschat. Maar het heeft mij ook zo ontzettend veel gebracht en ik heb hier enorm veel geleerd dat ik geen moment spijt heb van de beslissing om te vertrekken naar Antwerpen. Antwerpen is een heerlijke stad, een stad met een speciaal plekje in mijn hart.

Tot de volgende!
Liefs

 

 

One thought on Een maand later

Leave a comment