logo

Geluk.

Het is weer eens tijd voor een update, en wat voor eentje. Een enorm positieve, vrolijke, gelukkige en geliefde update. De laatste tijd zit ik voor mijn gevoel continue in een weide waar de meest mooie bloemen staan te bloeien, de zon zacht schijnt en de vogeltjes fluiten. Lekker he?
Dit is wellicht iets te zoetsappig allemaal. Het zal ook wel mijn theatrale kant zijn maar oké de details laten we voor nu even in het midden. 

Waarschijnlijk is het opkomende voorjaar een groot onderdeel van dit fijne gevoel, maar ook het enorme succes van het feest van vorige week. Feest? hoor ik je denken. Dat klopt, vorige week zondag werd ik 26 jaar! Jaja, officieel een ouwe doos en ben er trots op ook.
Om dit te vieren in combinatie met een housewarming gaven Jordi en ik een feestje. Familie, vrienden, kennissen iedereen was welkom om met elkaar te vieren dat het zo goed gaat. En het was zo’n enorm succes

Ik zal de zoetsappigheid een beetje temperen voordat jullie braakneigingen krijgen. Maar ik wil proberen uit te leggen waarom ik me zo voel. De afgelopen jaren, nadat ik klaar was met de pathologie ben ik een volledig nieuwe weg in geslagen. Continu opzoek naar nieuwe uitdagingen, passies, goedkeuring van mensen om mij heen en vooral het maar opboksen tegen de wereld om mij heen waarin ik alleen stond. Dit was natuurlijk niet zo, maar zo voelde ik me wel in Antwerpen.

Sinds dat ik terug ben in Nederland, een heerlijk huis heb samen met Jordi, mijn vrienden weer vaker zie en een goede baan heb voel ik mij zoveel beter. Ik heb mijn plek weer gevonden, mijn thuis zoals ik die in Haarlem heb beleefd begint langzaam in Zwijndrecht terug te komen. En precies dat gevoel is zo fijn en in mijn hoofd ziet dat er dus blijkbaar uit als zo’n prachtig weideveld met wilde bloemen en een zacht schijnend zonnetje hihi.

Oke, tot zover. Nog even en er rolt een dramatisch slechte  rom-kom uit mijn vingers. Daar ga ik mij niet aan wagen. Back to business en orde van de dag.  Waar ik hou ik mij momenteel mee bezig?

Druk met mijn baan bij de KPN, het is best even wennen om weer 5 dagen van gemiddeld 12 uur van huis weg te zijn. Maar, tijdens die baan ben ik er ook achter gekomen dat ik mij zeker wil door ontwikkelen in de communicatiesector. Toen kwam ik de asociate degree; Cross mediale communicatie tegen, samengevat: alle toffe vakken die ik kreeg tijdens de opleiding journalistiek in Antwerpen. Brocures en de website zien er super tof uit en krijg al de kriebels als ik er aan denk dat ik me  hier weer mee bezig mag gaan houden. Maaarrr voordat ik er weer te spontaan in duik ga ik met mijn partner in crime a.s. woensdag eerst eens kijken op de open dag voordat ik mij hier op ga storten. Fulltime werken en een hbo studie volgen zal ook wel de nodige aanpassingen vragen, dus ik ben benieuwd!

Maar naast al dat werken krijg ik ook weer meer de behoefte om toch verder uit te pakken met de fotografie. Cursusje netwerken zou geen kwaad kunnen want hoe kom ik toch in mijn huidige woonplaats aan leuke opdrachten? Ik heb de magische formule hiervoor nog niet gevonden, al ontbreekt het lef me ook wel een beetje om random winkeltjes in te lopen om te vragen of ik daar wat reclame materiaal mag neerleggen. Misschien moet ik daar toch iets meer mee gaan doen!

En voor ik het weet heb ik weer een heel verhaal geschreven terwijl ik eigenlijk alleen maar even alle lieve mensen om mij heen wil bedanken. Bedanken voor de steun die ik de afgelopen jaren zo hard nodig heb gehad en zo enorm waardeer. Op mijn verjaardag & housewarming heb ik ervaren wat een enorm rijk mens ik ben met een huis vol dierbaren.

Zo, dit was wel weer genoeg gevoel voor het komende jaar. Fijn weekend lieve mensen! Dikke kus Kelly

 

Leave a comment